Düşünce düşünceyi açtıkça yol daha da dönülmez hale geliyor.Bazen kendine yediremesende mantıklı yerlere ulaşabiliyorsun ama mesela zamanında insanlara karşı yaptığın tersliklerin tamamen olması gerektiği gibi boşa çıktığını kabullenip uzaktan iki kişilik bi hayatta çıkartmak istediğin insanın senin hayatından,samimiyetinden ne kadar uzaklaşıyorsa o ikinci bireye o kadar yakınlaştığını izlemek gibi.

1 not

İnsan yazı yazmak istediğinde içindekileri yazıyla dışarı atmak istediğinde ne diyecek şey ne de yazılacak dert bulabiliyor galiba ya da sadece ben böyleyim.Her neyse daha önce de bir çok kez istediğim gibi hedefim bencil olma yolunda,bu sefer başaracağım gibi.Sebebiyse insanları hayatımda gerekli gereksiz tutup ve aynı şekilde gerekli gereksiz haddini aşacak derecede değer vermem ve bu değerin acımaya dönüşmesi.Acınası durumdayken bir başkasına acımak.Ne komik durum.
Belki bir başkası için yanlış ya da geçerli değil ama ben değer verdiğim,sevdiğim insana kıyamıyorum kendime dert ederek onun her sızısını her üzüntüsünü yardımcı olup acısını hafiflettiğimi düşünüyorum bu yanlış bir hareket değil tabi ki fakat acınası tarafı aynı değeri görememekte yıldırmıyor beni.Bu haksızlıkla-haksızlık demek ne kadar doğru bilemiyorum- hayatta benim yer verdiğim kadar önem kazanamayınca benimde verdiğim değer minimum seviyeye iniyor ister istemez bu sefer olay umursamamaya bağlanacağına acımaya başladığımı anlıyorum işte ipleride tam burada koparmak istiyorum.Benim hayatımdaki ya da hayatımdan çıkardığım,çıkacak insanlar benim için ne düşünüp ne hissediyorsa hiç farksız aynılarını hissedip düşünüyorum.İyi ya da kötü bu herkes için geçerlidir.Kimsenin hayatında 1-2 aydan en fazla 1-2 seneden çok boşluk yaratmayacağım yokluğuma acı ya da tatlı alıştıracağım ki buna aile bireyleride dahil.Bu mevzu benim içinde geçerliyse yani kendimi alıştırabileceksem her kötü duruma,yokluğa ne kimseye acımaya ne de haddinden fazla değer vermeye gerek var.Hayat bulunduğun andan zevk almak için varsa artık benim için o halde aynı zamanda artık içim çok rahat şekilde acımasız,umursamaz,bencil bir insanımda diyebilirim.Çünkü bir insan diğerinin yokluğuna bir hayli kolay alıştırabiliyormuş kendini buna karşılık yapılması gerekende sık mutlu olmak ve mutlu kalmak için çabalamaktır.

3 not

Sen beni sevsende sevmiyor,sevemiyorsun.

Sen beni sevsende sevmiyor,sevemiyorsun.

5 not

pekumursanmayanadam:

Taam taam inandım inandım taam… :D

pekumursanmayanadam:

Taam taam inandım inandım taam… :D

(pekumursanmayanadam-deactivated gönderdi)

128 not

56 sayfa arasından 1. sayfa

1

2

3

4

5

Sonraki ›